คำถามที่ 92 กฎข้อแรกแห่งการเชื่อฟังที่พระเจ้าทรงเปิดเผยแก่มนุษย์คืออะไร

 คำถามที่ 92 กฎข้อแรกแห่งการเชื่อฟังที่พระเจ้าทรงเปิดเผยแก่มนุษย์คืออะไร

คำตอบ นอกจากพระบัญชาพิเศษที่ห้ามกินผลจากต้นไม้แห่งความรู้เรื่องดีและชั่วแล้ว กฎแห่งการเชื่อฟังที่ทรงเปิดเผยแก่อาดัมในสภาพที่บริสุทธิ์ และแก่มวลมนุษยชาติที่เขาเป็นตัวแทน ก็คือกฎศีลธรรม หรือกฎแห่งชีวิตทางศาสนา

ปฐมกาล 2:8-9 “พระเจ้าทรงปลูกสวนแห่งหนึ่งไว้ในเอเดนทางทิศตะวันออก และทรงให้มนุษย์ที่พระองค์ทรงสร้างขึ้นมาอยู่ ณ ที่นั่น พระเจ้าทรงให้ต้นไม้ทุกต้นที่งามน่าดูและเหมาะแก่การกินงอกขึ้นจากดิน ต้นไม้แห่งชีวิตก็งอกขึ้นกลางสวน และต้นไม้แห่งความรู้เรื่องดีและชั่วก็งอกขึ้นด้วย” ในพระคัมภีร์ฮีบรู โดยเฉพาะในบทที่ 2 ข้อ 9

וַיַּצָּמַָּע יְהוָָה אָּלָהָיםָ מִןָּהָָּאָָמָָּה כָּלָּעָָּץ נָּדָּמָָד לְמרָּאָָּזה וָּטָּוב ค้นหา בְּתֹ֣וךְ הַגָּ֔ן וְעֵ֕ץ הַדַּ֖עַת טֹ֥וב וָרָֽע׃

แปลอีกว่า “และพระเจ้าทรงให้ต้นไม้ทุกต้นงอกขึ้นจากดิน คือต้นไม้ทุกต้นที่ดูสวยงามและเหมาะแก่การกิน คือต้นไม้แห่งชีวิตที่อยู่กลางสวน และต้นไม้แห่งความรู้ดีและชั่ว”

พระเจ้าทรงให้ต้นไม้ทุกต้นงอกขึ้นในสวนเอเดน และเมื่อทรงพรรณนาถึงต้นไม้ทุกต้น พระองค์ทรงพรรณนาถึงสองสิ่ง คือ ต้นไม้ที่ดูสวยงามและเหมาะแก่การกิน และต้นไม้แห่งชีวิตที่อยู่กลางสวน อย่างไรก็ตาม ไม่มีคำใดที่อธิบายต้นไม้แห่งความรู้ดีและชั่วได้อย่างชัดเจน ฉะนั้น จึงไม่ใช่ว่ามีต้นไม้แห่งชีวิตและต้นไม้แห่งความรู้เรื่องดีและชั่วอยู่กลางสวน แต่เป็นเพราะต้นไม้แห่งความรู้เรื่องดีและชั่วนั้นแยกจากกัน เหมือนเห็ดพิษ ยังไม่เป็นที่แน่ชัดว่าต้นไม้นี้อยู่กลางสวนหรืออยู่ริมขอบสวน

ดังนั้นจึงกล่าวกันว่าห้ามกินผลของต้นไม้ที่เหมือนเห็ดพิษ เป็นที่แน่ชัดว่าต้นไม้แห่งความรู้เรื่องดีและชั่วไม่ได้ถูกพระเจ้าสร้างขึ้น

ผู้ศรัทธาส่วนใหญ่เชื่อว่าพระเจ้าทรงสร้างต้นไม้แห่งชีวิตและต้นไม้แห่งความรู้เรื่องดีและชั่ว และทรงบัญชาอาดัมและเอวาไม่ให้กินผลจากต้นไม้แห่งความรู้เรื่องดีและชั่ว และพระเจ้าทรงเฝ้าดูว่าอาดัมและเอวาปฏิบัติตามพระบัญชาหรือไม่ พวกเขาจึงกล่าวว่านี่เป็นพระบัญชาแรกของพระเจ้า และมนุษย์ถูกขับไล่ออกจากสวนเอเดนเพราะพวกเขาไม่ปฏิบัติตามพระบัญชา มนุษย์พูดกับอาดัมราวกับว่าพวกเขาเป็นศัตรู โดยกล่าวว่าเพราะบาปดั้งเดิมของอาดัม มนุษย์ทุกคนจึงกลายเป็นคนบาป

ผลของต้นไม้แห่งความรู้ดีและชั่วนั้นเปรียบเสมือนเห็ดพิษ หากเจ้ากินผลของมัน เจ้าจะต้องตาย ใครเป็นคนสร้างมันขึ้นมา? ปฐมกาล 2:16-17 "และพระยาห์เวห์พระเจ้าทรงบัญชามนุษย์นั้นว่า จากต้นไม้ทุกต้นในสวน เจ้ากินได้ตามใจชอบ แต่จากต้นไม้แห่งความรู้ดีและชั่ว เจ้าอย่ากินผลจากต้นนั้นเลย เพราะในวันที่เจ้ากิน เจ้าจะต้องตายเป็นแน่"

เรื่องราวของต้นไม้แห่งความรู้ดีและชั่วในสวนเอเดนคือเรื่องราวของเหล่าทูตสวรรค์ที่ทำบาปในอาณาจักรของพระเจ้าก่อนการสร้างโลก ทูตสวรรค์คือทูตสวรรค์ของพระเจ้า แต่ในหมู่พวกเขามีผู้ที่ไม่รักษาตำแหน่งของตนและก่ออาชญากรรม 2 เปโตร 2:4 "เพราะว่าถ้าพระเจ้าไม่ทรงละเว้นทูตสวรรค์ที่ได้ทำบาป แต่ทรงเหวี่ยงพวกเขาลงในนรกและทรงพันธนาการพวกเขาไว้ในโซ่แห่งความมืด จนกว่าจะถึงการพิพากษา"

เหล่าทูตสวรรค์ที่ตกสวรรค์คิดว่าพวกเขาสามารถเป็นเหมือนพระเจ้าได้ เนื่องจากพระเจ้าประทานความสามารถพิเศษแก่เหล่าทูตสวรรค์ พวกเขาจึงปรารถนาที่จะรวบรวมความสามารถเหล่านั้นและกลายเป็นเหมือนพระเจ้า นั่นคือความรู้รวมของเหล่าทูตสวรรค์ และถูกแสดงออกราวกับต้นไม้แห่งความรู้ดีและชั่ว ความรู้รวมของเหล่าทูตสวรรค์ไม่ได้แยกจากกันเมื่อเป็นความรู้ของแต่ละบุคคล แต่เมื่อรวบรวมแล้ว มันจะกลายเป็นความสามารถอันน่าอัศจรรย์ ซึ่งเราสามารถมองเห็นได้ผ่านปัญญาประดิษฐ์

อีฟกินผลของต้นไม้แห่งความรู้ดีและชั่ว เพราะเหล่าทูตสวรรค์ชั่วร้ายต้องการเป็นเหมือนพระเจ้า พวกเขาจึงแบ่งปันความรู้ของเหล่าทูตสวรรค์ที่ตนสร้างขึ้น เหตุผลที่ปัญญาประดิษฐ์น่ากลัวก็เพราะเชื่อกันว่าสติปัญญาของคนจำนวนมากจะมารวมกันในที่เดียว กลายเป็นจริง เรียนรู้ด้วยตนเอง และเหนือกว่าสติปัญญาของมนุษย์

ดังนั้น “อย่ากินผลของต้นไม้แห่งความรู้ดีและชั่ว” จึงไม่ใช่คำสั่งที่ประทานในรูปแบบของอำนาจสูงสุดของพระเจ้า แต่เป็นข้อห้าม เพราะการกินมันจะนำไปสู่ความตาย เพราะความรู้ของเหล่าทูตสวรรค์ได้ทำลายสถานะของเหล่าทูตสวรรค์ในที่สุด และพวกเขาก็ต่อต้านพระเจ้าด้วยการต้องการเป็นเหมือนพระเจ้า

เหตุผลที่ผู้ใหญ่ห้ามเด็กทำบางสิ่งก็เพราะว่ามันอันตราย และผู้ใหญ่รู้ว่าเด็กจะเดินผิดทางในอนาคต จึงทำไปเพื่อปกป้องตนเอง คำสั่งของพระเจ้าที่ห้ามกินก็คือการช่วยเหล่าเทวดา ไม่ใช่การฆ่าพวกเขา เพื่อที่จะช่วยเหล่าเทวดาชั่วร้าย ความรู้ร่วมกันของเหล่าเทวดาจะต้องถูกทำลายลง

ความคิดเห็น

โพสต์ยอดนิยมจากบล็อกนี้

หลังจากวิญญาณของคุณตายคุณจะฟื้นคืนชีพขึ้นสู่ร่างวิญญาณ

Five loaves and two fish

ประชาชนนี้เข้ามาใกล้เราด้วยปากของเขา และให้เกียรติเราด้วยริมฝีปากของเขา แต่ใจของเขาห่างไกลจากเรา