ความหมายของความตายในพระคัมภีร์

7) ความหมายของความตายในพระคัมภีร์ ความหมายของคนตายมีสองกรณี ประการแรกโดยผ่านพิธีกรรมแห่งความตายผู้ที่จะรับบัพติศมารายงานว่าพระเจ้าเสียชีวิต นี่คือการล้างบาป『เหตุฉะนั้นเราจึงถูกฝังไว้กับพระองค์แล้วโดยการรับบัพติศมาเข้าส่วนในความตายนั้น เหมือนกับที่พระคริสต์ได้ทรงถูกชุบให้เป็นขึ้นมาจากความตาย โดยเดชพระรัศมีของพระบิดาอย่างไร เราก็จะได้ดำเนินตามชีวิตใหม่ด้วยอย่างนั้น 』(โรม 6: 4) การล้างบาปเป็นพิธีกรรมที่จมอยู่ใต้น้ำและขึ้นมาจากน้ำอีกครั้ง การแช่น้ำไม่ได้ล้างบาป (สิ่งสกปรก) แต่เป็นการตาย ขึ้นมาจากน้ำอีกครั้งแสดงว่าเกิดเป็นชีวิตใหม่『เช่นเดียวกัน บัดนี้พิธีบัพติศมาก็เป็นภาพที่รอดแก่เราทั้งหลาย (ไม่ใช่ด้วยชำระราคีแห่งเนื้อหนัง แต่โดยให้มีใจวินิจฉัยผิดและชอบอันดีจำเพาะพระเจ้า) โดยซึ่งพระเยซูคริสต์ได้ทรงเป็นขึ้นมาจากตาย 』(1 เปโต 3:21) ประการที่สองความตายแสดงถึงการละทิ้งความคิดของตนเมื่อมีความแตกต่างระหว่างพระวจนะของพระเจ้ากับความคิดของมนุษย์ ผู้คนมักคิดว่าคำพูดของพระเจ้าไม่สมจริง อย่างไรก็ตามความตายคือศรัทธาที่จะละทิ้งความคิดของตัวเองและเชื่อในพระสัญญาของพระเจ้า ชาวอิสราเอลส่งคนสอดแนมสิบสองคนไปยังดินแดนคานาอันก่อนที่จะเข้าไปในแผ่นดินคานาอัน พวกเขากลับมาและบอกประชาชน เมื่อผู้สอดแนมสิบคนพูดว่าถ้าเราเข้าไปในคานาอันเราจะต้องตายเพราะพวกยักษ์อนาค ทั้งสองบอกว่าเราจะชนะอนาค ทุกคนที่อพยพออกจากอียิปต์เชื่อรายงานของสายลับสิบคน พระเจ้าโกรธ พระเจ้าทรงให้คนอิสราเอลทั้งหมดต้องตายในถิ่นทุรกันดารยกเว้นคนที่เกิดในถิ่นทุรกันดารและลูก ๆ (1-19 ปี)